Agenda
Web Zerbitzuak
- Lehiaketak/Kontratazioak
- Enplegua
- Udal liburutegia
- Gizarte Zerbitzuak
- Albisteak
- Argitalpenak
- Eskaerak
- Udal proiektuak
- Araudia, ordenantzak
Oiartzuni Buruz
- Informazioa Orokorra
- Historia
- Oiartzuarrak
- Turismoa
- Kultura
- Argazki galeria
- Kale izendegia
- Telefono interesgarriak
Oiartzungo Udala
- Udal Departamentuak
- Udaltzaingoa
- Zerga Egutegia
- Aurrekontuak
- Udal aktak
- Antolakuntza
- Erakundeak
Oiartzuarrak / Jon Iñarra
AZKEN ENPERADOREA
Bertolucciren film batetik ateratakoa dela esaterik ez badago ere, gure herrian inoiz izenburu bereko film bat egin beharko bagenu, eta gure neurriko Bertolucci batek zuzendu beharko balu, azken produktuaren protagonistaren soslaia ez litzateke Jon Iñarraren bizitzaren arrastoetatik asko urrunduko. Gidoia osatu nahian lebilkeenak, ondorengo lerroetan hurbilpen saio bat aurkituko du.
Galoirik jazten ez duen enperadore batekin ari gara; nahiz, elkarrizketa egin dugun unean, galoiak eramateko tirak zituen trenka ekarri soinean. Zer gerta ere.
Galdera: Hamabi urteren ondoren, Oiartzungo Udala eta udaletxea utzi berri dituzu. Horrek esan nahi du politika aktiboa ere utzi duzula?
Erantzuna: Bolada baterako bai. Alkatetza kargu politikoa da, eta nire iritziz ez da komeni alkate batek karguan zortzi urte baino gehiago egitea. Nahiz nik hamabi egin ditudan.
G.- Modan dago zortzitan jartzea muga...
E.- Lau gutxi da neurria behar bezala hartzeko. Eta hamabi gehiegi.
G.- Utzi egingo duzu politika aktiboa, orduan...
E.- Saltsaren batean edo bestean ibiliko naiz, baina politika potoloa bai. Oraingoz bai, behintzat.
G.- Zeure kabuz utzi duzu kargua edo alderdiak animatuta?
E.- Duela lau hartu nuen erabakia eta horrela adierazi nion taldeari. Gainera, duela bi urte edo, Iñigo Iruin abokatuak adierazi zidan nire aurka intsumisioaren alde egiteagatik zabalduta neuzkan bost kasu horien ondorioz inhabilitatzeko arrisku handia neukala eta zer edo zer pentsatu beharko nuela, kontuan hartuta alkatea baino gehiago Jon Iñarra zuela jomuga epaileak.
G.- Urte hauetan guztietan pilatu duzun eskarmentu politikoa kontuan hartuta eta Oiartzundik kanpo duzun irudiarekin, zure alderdiarentzat interesgarri izan zitekeen politikaren esparru zabalagoan jardutea?
E.- Nik beti esan dut ez nuela ikusten neure burua politikagintzan Oiartzundik kanpo. Saiatu ere ez naiz egin, eta ez da nire gustuko jarduna. Hemendik urte batzuetara ez dakit, baina orain arte garbi eduki dut.
G.- Kosta egiten da erretiro politikoa hartzea, alkate izateak egoa elikatzeko duen balioarekin...
E.- Arrisku bat da zuk aipatzen duzuna, burokraziak harrapatzeko arriskuan zaude, baina ez diozu utzi behar, eutsi egin behar diozu zure askatasunari.
G.- Sentitu al duzu boterearen erotika alkate izan zaren urteotan?
E.- Emaitza onak gustura hartzen dira, egindako lanaren ondorio direlako. Baina zuk aipatzen duzun erotika hori... nik ez behintzat. Gainera, Oiartzunen beti oso ondo hartu naute kalean, jendeak errespetu handiarekin tratatu nau. Denekin harreman ona izan da; egongo dira bakarren batzuk bestela pentsatzen dutenak... baina oraindik ere jendeak kalean geldiarazi eta galdetu egiten dit zer egin behar dudan alkatetza utzi eta gero.
G.- Eta zer egin behar duzu hurrengo hilabeteetan?
E.- Atseden pixka bat hartu bizpahiru hilabetez.
G.- Non eta nola?
E.- Hegazkina ez dut oso gustukoa; beraz, inguruan izan beharko du. Eskozian ibili nahi dut batetik bestera, eta handik bueltan Nafarroako kanpin batera joango naiz lagun batzuekin.
G.- Zure adina kontuan hartuta, 57 urte, zer irtenbide profesional daukazu prestatuta?
E.- Alkatetza hartu aurreko urteetan bertako enpresa batean egin izan dut lan, mantenimendu alorrean. Lantegi horretara itzultzeko aukera badaukat, baina ez dakit zer egingo dudan.
G.- Alkate izan eta gero, umiltasuna behar al du politikariak mantenimendu lanetara itzultzeko?
E.- Garrantzitsuena gustuko lana egitea da. Nik enpresa horretan askatasun handia nuen nire lanean eta oso gustura egon naiz beti. Baina beste bizpahiru eskaintza ere izan ditut beste lan batzuetan jarduteko...
G.- Politikoak edo profesionala izan dira eskaintza horiek?
E.- Profesionalak.
G.- Zilegi da alkatetza utzi eta gero edozein lanetara itzultzea, kontuan hartuta alkate izandako batek zenbat ate zabal ditzakeen...
E.- Segun eta nola egiten den, zergatik ez. Zuk Udaleko gestioan eskarmentua hartzen duzu eta gero deitzen dizute gestio gaitasun hori beste nonbait gara dezazun. Hori guztiz zilegi da. Zilegi ez dena da zure aurreko jardunaz baliatzea ez dakit nongo erakundearen ateak errazago zabaltzeko.
G.- Zein da alderik gogorrena alkatearen zereginetan?
E.- Herri txikietan alkateak funtzio terapeutikoa dauka. Zuk konpondu ezin dituzun arazoekin datoz herritarrak, eta saiatu behar duzu gutxienez haien zoritxarra arintzen, batzuetan hitzekin besterik ez bada ere. Horrelakoetan ezintasun handia sentitzen duzu.
G.- Zer jakin behar du egiten alkate batek egunerokoan?
E.- Bulegora datorkizunari errespetuz entzuten. Zuretzat txikikeria bat izan litekeen arazoa, herritarrarentzat hil edo bizikoa izan liteke, eta errespetua erakutsi behar zaio. Ni alkate izan naizen bitartean nire bulegoa edozeinentzat egon da irekia. Txanda eskatzea nahikoa izan da urteetan nirekin hitz egiteko, eta horrela izan behar du. Alkatea gertu sentitu behar du herritarrak.
G.- Zertan uste duzu ez duzula asmatu, hamabi urteotako jardunean?
E.- Denok ditugu gure mugak eta inoiz sentitu dut alkate ardura handixko zitzaidala. Bakarren bat aipatzeagatik, etxebizitza sozialen adibidea jarriko nuke. Uste dut kasu horretan atzeratu samar ibili garela. Udalak ez dauka eskumenik alor horretan, edo oso gutxi dauka. Eta, bestaldetik, gure gizartea oso jabetzaren aldekoa da; hau da, daukagun guztia jabegoan eduki nahi duzu, eta ez dugu maite alokairuaren kultura, nire ustez oso interesgarria eta Europan oso zabaldua.
G.-Horrek ba al du konponbiderik?
E.- Maileguen politikak, segitzen badu zail ikusten dut. Bankuek etekin handia ateratzen diote maileguari eta margen gutxi geratzen zaio Udalari. Etxebizitza sozialen arlo horretan ez dugu behar beste asmatu, batik bat gazteen eros-ahalmenaren araberako neurrian. Bada beste puntu bat ere asmatu ez duguna.
G.- Zein da?
E.- Elizalde eskola publikoa eta Haurtzaro ikastola Udal Eskola Publikoa izeneko proiektuan elkartzea ez dugu lortu, saiatu garen arren. Une horretan martxan dago prozesua baina gustura emango niokeen amaiera nire agintaldiaren barruan. Jaurlaritzak ez du nahi izan guk Udal Eskola Publikoa antolatzea, hau da, eskolaren gestioaren beste kontzeptu bat; Udaletik gertuago eta gurasoen eta irakasleen parte hartze handiarekin. Oraingoz Partzuergoan bildu dira biak, eta espero dut hurrengo legeagintaldian konponbidea ematea eta guretzat enblematikoa den Udal Eskola Publikoa eratu ahal izatea.
G.- Eta zer ez duzu egin egingo zenukeenik?
E.- Oiartzun historikoki izan da herri bat albo batera geratu dena. Donostia eta Irun gertu izan ditu, baina era berean urrun. Beste urrats bat egin beharko genuke naturari zuku gehiago aterata. Aiako Harriko parkea izan liteke horretarako egokia, ikaragarria baita duen ahalmena. Ireki egin behar du Oiartzunek, bere nortasunari eustearekin batera. Une honetan ez dugu lortu herritarrak konturatzea Oiartzun nolakoa izan litekeen hemendik dozena bat urtera. Aisialdiak gero eta garrantzi handiagoa du gure gizartean eta lanpostu eta aberastasun iturri izan liteke ondo eginez gero. Udalak bakarrik, ordea, ezin du hori egin.
G.- Zuk ere inaugurazioak hauteskunde bezperan egiten dituzu?
E.- Oiartzunen aspaldi ez dugu ezer inauguratzen.
G.- Nolatan da hori?
E.- Kiroldegia ez genuen inauguratu. Lanak bukatutakoan, hurrengo egunean zabaldu egiten dugu herritarrentzat, inolako zeremoniarik gabe. Errua da pentsatzea azken hamabost egunetako inaugurazioek lagun dezaketela hauteskundeetako emaitzetan. Lau urteko lanak balio du herri txikietan, ez bi astekoak. Nik gogoan dudala, ez dugu Udalak egindako lanen inauguraziorik egin.
G.- Zer da hobea gestio zuzenerako, gehiengo absolutua edukitzea edo beste alderdiekin adostu behar izatea programa batean?
E.- Inolako dudarik gabe, garrantzitsua da oposizioari entzutea, baina oposizioak dioen guztia ez da ona, ezta guk esaten dugun guztia ere. Eskertzekoa da maila emango duen oposizioa edukitzea, baina maila eman dezala. Gure jardunean oposizioak beti izan du organo guztietan parte hartzeko aukera: batzordeetan, gobernu batzordean, batzarrean noski... Nahikoa izan da gurean zinegotzi bakar batek mozio bat aurkeztea, nik mozio hori batzarrera eramateko.
G.- Kontrabandoa herentzia genetiko eta historikoan duen herri bateko politiko izatea lagungarri da erakundeetan negoziatzeko orduan?
E.- Oiartzungo politikariei ez dakit baina herritarrei aise antzematen zaie kontrabando herri batekoak direla. Herri honetan administrazioari adarra jotzea odolean daramate. Ez da beharra, izaera da. Kontua da zu herri berekoa zarela eta zuk ere baduzula zer edo zer herentzia genetiko horretatik, eta harrapatu egiten duzu.
G.- Eta politikariok baliatu dituzue teknika horiek goragoko erakundeekiko harremanetan?
E.- Gure zoritxarra oso bestelakoa izan da. Herri Batasuneko hautetsiak bigarren mailakoak izan gara urteetan Eusko Jaurlaritzan eta Gipuzkoako Aldundian. HBko alkateak dituzten herriak zigortu nahi izan dituzte, alkateei beste tratu bat emanez.
G.- Salaketa hori oso gogorra da...
E.- Baina horrela gertatu da urteetan. Erakunde gisa jokatu beharrean alderdi gisa jokatu dute, alderdiaren interesen menpe. Astebetean konpon zitezkeen auziak hilabeteetan egon dira jorratu gabe, interes politikoak aurretik jarri direlako. Tratu pertsonala errespetuzkoa izan da, baina hotza eta gaiak atzeratu egin dira behin eta berriro, HBkoak izate hutsagatik.
G.- Azken aldi honetan ere bai?
E.- Zorionez aldaketa izan da denok buruan ditugun arrazoiengatik.
G.- Zuk egiten duzun salaketa hori zugatik ere egin dezakete beste alderdietako oiartzuarrek?
E.- Baina nik ez dut horrela jokatu. Nik ez diot alkatetzaren atarian inori galdetu zein alderditakoa den harrera egoteko orduan. Nire bulegotik denak pasatu dira, alderdi guztietakoak.
G.- Duela urte batzuk, ez asko, tentsio handiko uneak bizi zenituzten Oiartzunen oposizioko zinegotzi batzuek izan zituzten mehatxuak zirela eta?
E.- Denetik izan zen. Prentsak oso gaizki jokatu zuen afera hartan eta batzuek euren probetxuan erabili zuten. Asko saltzen zuen gaia zen. Egia da batzuk sofritu zutela garai hartan, baina esageratu ere ederki egin zuten beste batzuek. Oiartzun oso herri lasaia da, herritarren artean harremanak normalak dira...
G.- Alkateak zer egin lezake horrelakoetan?
E.- Nik mundu guztia hartu nuen garai hartan, eta nire esku zegoena egin nuen giroa baretzeko, batzuek sofritu egiten zutelako. Baina ez, prentsak behin eta berriro agertzen zuen bezala, alde batekoek bakarrik. Hemen gure inguruko jendeak ere ederki sofritu zuen garai hartan, eta horren berri ez zuten ematen komunikabide handi horiek.
G.- Alderdi guztietan badira baroiak, hau da, duten historiagatik edo jasotzen duten boto kopuru handiagatik indar eta itzal berezia dutenak. Zu horietako bat zara?
E.- Nik beti esan dut hautagaia izatekotan oinarriko jendeak, alderdikoak noski, era nagusian horrela nahi zuelako izango nintzela. Nik beti taldean egin dut lan, nire zinegotziekin eta herriko taldearekin, eta taldean hartu ditugu erabakiak, nahiz batzuetan nire gustukoak ez izan.
G.- Baina zenbat aldiz etorri behar izan dute Urbieta kaletik zer edo zer egin nahi ez zenuelako?
E.- Alderdi batean bazaude diziplina behar duzu eta ni diziplinatua naiz. Adibide bat jarriko dizut. Guk Oiartzunen Errege Magoekin ez dugu ezer antolatu urteetan, Olentzero delako hemen antolatzen dena, eta behin batzuek herrian saio bat egin zuten Errege Magoena antolatzeko. Udalean ukatu egin genien laguntza eta handik egun batzuetara Pitote (Roberto Sampedro, hilda dagoen HBko mahaikidea) topatu nuen ekitaldi batean eta esan zidan jakin zuela ukatu egin geniela laguntza Errege Magoen aldekoei eta ez zuela oso justu ikusten... Horrekin jardun genuen Pitotek eta biok. Hori, nik dakidala, HBko egituratik kargu hartu didaten aldi bakarra izan da, eta begira zer gauza ñimiñoa zen.
G.- Inoiz gertatu zaizu zure konbentzimendu pertsonalaren kaltetan zer edo zer egin behar izatea?
E.- Ez modu nabarmenean. Talde jarduna izan dugu urteetan eta nire iritzi pertsonalaren gainetik beti jarri dut talde lana, eta dezentetan gertatu da nire konbentzimendu pertsonala alde batera utzi eta taldearen gehiengoak erabakitakoa egitea. Ezin da bestela izan, lana ondo egin nahi bada. Eta denekin lagun bukatu dut.
G.- Politikari guztiek diote, edozein aginte mailatan daudela ere, bere ilusiorik handiena haien herriko alkate izatea dela. Hori topiko bat da, herritarrekin ondo geratzeko?
E.- Askotan exajeratu egiten da, baina egia da alkatearena jardun polita dela. Batzuetan arazoak handiak direnean estuago ibil zaitezke, baina zuk herritarra errespetuz hartzen baduzu, berak zu ere horrela hartuko zaitu. Oso gertu zaude egunerokoan herritarrarengandik, horrek dituen alde on eta txarrekin.
G.- Zeintzuk dira alde onak?
E.- Herritarrarekin duzun eguneroko hartu-eman hori. Oso aberasgarria da. Era berean, zu bizi zaren herriaren hobekuntzan ari zara lanean eta horrek poza ematen du.
G.- Eta txarrenak?
E.- Herrian jardun eta herrian bizi zarenez, batzuetan herritar batzuek ez dute bereizten alkatearen bizitza publikoa eta partikularra. Oiartzun herri txikia izanik, zenbait herritar etxera deitzen hasi ziren desgaraitan arazo batzuk planteatzeko. Baina desberdindu beharra daukazu sute bat edo larrialdi bat hurrengo goizean udaletxean ikusi arte itxaron lezakeen arazo batekin. Kalean ere berdin, batzuek proposamenak txikiteo garaian egiten dizkizute. Horrek ezin du horrela funtzionatu.
G.- Zer dauka Oiartzunek kanpotik horrenbeste etortzeko bizitzera?
E.- Ez da horrenbeste jende etorri kanpotik. Oiartzuarrak bertan gelditu dira bizitzen eta kanpotik bakar batzuk etorri dira. Baina herria ez da asko hazi.
G.- Herri garestia da Oiartzun bizitzeko, zergak eta...?
E.- Inguru honetako udal tasarik merkeenak dauzkagu, eta oraindik ematen ez ditugun zerbitzu berrietan ere horrela segitu nahiko genuke.
G.- Zerbitzu horiek Udalak eman ditu?
E.- Azken aldi honetan bada joera bat Udalari eskumenak eta gestio gaitasuna kentzeko. Zerbitzuak mankomunitateetan antolatu nahi dira, eta Udalari, eta horrekin batera alkateari, funtzio dekoratiboa eman. Nik beti aldarrikatu dut udalek ahalik eta eskumen gehien behar dutela. Herritarrarekin zuzeneko hartu-emana Udalak duelako. Bakarrik ezinbesteko denean naiz lanak udal batzuen artean egitearen aldekoa. Baina Udalak eskubidea du, eta obligazioa ere bai, zerbitzuak bere kabuz ondo eskaini eta kudeatzeko. Horretarako aukeratu gaituzte, eta ez gure eskumena nork kontrolatzen duen ez dakizun erakunde baten esku uzteko.
G.- "Ez-dakit-zer-eguna" gehienak Oiartzunen egin dira azken urteotan. Nola hartu dute herritarrek "eremu liberatu" batean bizitzea?
E.- Hainbat herri mugimendu oso lan interesgarria egiten ari da Euskal Herrian, hainbat arlotan herri bizi eta sutsua garela adierazten dutenak. Europan Euskal Herrian adinako antolaketa eta erresistentzia duen gunerik ez dago. Herri mugimendu horiek eskatu izan digute haien eguna egiteko laguntza eta guk eman izan diegu. Azpiegitura utzi izan diegu, eta guretzat oso interesgarria izan da. Euskal Herri osoko jendeak gure herria eta inguruak ezagutzeko modua izan du eta, bide batez, guk lagundu egin diegu herri mugimendu horiei.
G.- Nola hartu dute hori herritarrek?
E.- Denetatik entzungo duzu, baina nik uste dut gehienek ez dutela kexurik izan. Inoiz gertatu da horrelako ospakizun baten aurretik halako mamua zabaltzea herrian, baina antolaketa ona bada ez da ezer gertatzen. Inoiz burugaberen batek zer edo zer txikitu du, baina hori egunerokoan edo herriko festetan ere gertatzen da eta ez ditugu debekatzen.
G.- Udaletxeko fatxadak "Apatxe fuertea" ematen du.
E.- Hemendik urte batzuetara argazkiak ikusten ditugunean erotuta ote geunden pentsatuko dugu, baina gaur egun leku aproposa da gogoratzeko herri honek eskubide batzuk onartu gabe dauzkala.
G.- Politikagintzan baino lehenago beste zenbait esparrutan ibilia zara: kulturgintzan, sindikalismoan, irakaskuntzan...
E.- Egia esan, zeregin dezentetan ibilia naiz herrian. Kulturgintzan baino gehiago kultura egiten zutenei laguntzen. Oiartzunen Intxixu antzerki taldea eratu zuten eta laguntzeko eskatu zidaten, eta taldearen antolaketan eta orain produkzioa deitzen den lanean aritu nintzen.
G.- Ez zenuen, hortaz, antzerkia zuzenean egin...
E.- Ez, nire lana bestelakoa zen, antzerkia egin behar zutenek dena prest eduki zezaten egiteko: dekoratuak, jantziak, emanaldiak, txartelak... Hori guztia antolatzea zen nire betebeharra.
G.- Sindikalismoan ere jardun zenuen...
E.- Gure bailaran LAB sindikatua zabaltzeko saioa egin beharra zegoen hasiera haietan, eta nola oso garbi neukan sindikatu hori zela nire ideiekin bat egiten zuena, horretan jardun nuen. Gogoan dut Idigoras entzun nuen lehen aldia; asko gustatu zitzaidan lider sindikal moduan.
G.- Irakaskuntza da beste alor bat zure jardunaren berri izan duena.
E.- Haurtzaro ikastola geneukan herrian eta halako batean ikastolako presidentea aukeratu beharra zegoen. Ikastolako hirugarren presidentea izan nintzen.
G.- Nola moldatu zinen sindikalista izatetik eskola bateko presidente izatera, alegia, patronal lana egitera?
E.- Bakoitzak bere lana egin behar du dagoen funtzioan. Ikastola bateko presidenteak eskola horren funtzionamendu optimoa bermatu behar du eta horretarako inplikatuta dauden guztiekin hitz egin. Izan genituen gorabehera batzuk orduan irakasleekin, baina ikastolak eskaini behar zuen zerbitzuaren onerako izan zen.
G.- Baina gogorraren fama duzu gestiogintzan...
E.- Ez da gogorra izatea, baina publikoarekin
lanean ari garenok, dela ikastolan dela udaletxean, ahalik eta zerbitzurik onena eskaini behar dugu. Eta ondo funtzionatzen ez duen zerbitzua aztertu beharra dago ondo egin dezan. Ez dezagun sekula ahaztu zergak ordaintzen dituenaren zerbitzuan ari garela eta kalitatea zor diogula horri.
G.- Langileentzat, orduan, HBko alkatea izatea ez da "pagotxa"...
E.- Ez luke izan behar. Okerra litzateke nahastea politika egiteko era jator bat zerbitzuaren utzikeriarekin. Horretan oso exijentea naiz eta uste dut horrela izan behar duela.
G.- Eta herriko gazteentzat aspergarria al da HBko alkate bat izatea, Gaztetxea ematen diena?
E.- Hori haiei galdetu beharko diezu, baina ez da komeni gazteei dena eginda ematea. Borrokatzen ikasi behar dute, nahi dutena lortzen saiatu behar dute, bestela gazteria geldoa izango da. Nik eztabaida handiak izan ditut gazteekin, okupekin... Eta horrelakoetan haiengana joaten naiz, haien bileretara haiekin eztabaidatzera. Hori da metodorik onena, haiengana joan eta haien eremuan jardun ezbaian.
G.- Herri asko senidetuta dago Euskal Herritik kanpoko beste batzuekin. Oiartzunek Bretainiako Karaez herriarekin dauka. Zergatik?
E.- Gure ustez, gureak bezalako arazoak eta bizipenak zituen herri batekin senidetu behar genuen. Horregatik jarri ginen harremanetan Karaezkoekin. Denok dakigu Bretainiak Euskal Herriak bezala nortasunari eusteko borrokan diharduela; haiek ere botere propioa nahi dute, hizkuntza berreskuratu nahi dute, bertako eskolak landu nahi dituzte. Gainera, Espainiako Gerra Zibilaren ondorioz ihesean joandako euskaldun asko hartu zituzten herri horretan, eta azken urteotan errepresioagatik Euskal Herritik ihes egin behar izan duten euskaldunak hartzeko azpiegitura eskaini izan dute. Pentsatu genuen esperientziak trukatzeko interesgarria izan zitekeela eta oraingoz oso ondo ari gara. Bi herrietako zikloturistek, mendizaleek, dantzariek, e.a.ek harremanak sendotu dituzte eta hainbat ekitaldi antolatzen dituzte elkarrekin Karaez herrian eta gurean. Besteek guri lagundu diguten bezala, guk ere lagundu behar diegu.
G.- Kubarekin ere harreman ona daukazue...
E.- Eskuzabal eta solidario izaten jakin behar dugu. Hori da gure etorkizuna, gureari indarrez eutsi eta, era berean, gu baino okerrago daudenekin eskuzabal jokatu. Gainera Amerikaren kasuan ez dezagun ahaztu Euskal Herri erdia Ameriketan euskaldunok egindako diruarekin eraikia dagoela. Euskaldunok Ameriketatik ekarri genuen aberastasun hura orain elkartasun moduan itzultzeko garaia da.
G.- Nolakoa da Iñarra ez politikaria? Zer du gustuko?
E.- Oso normala naiz. Musika klasikoa entzutea gustatzen zait, asko. Eta mendian bakarrik ibiltzea; oso familia zalea naizen arren, Iñarratarrek klan moduan funtzionatzen baitugu. Gure etxean noiznahi hamar senide biltzen gara amaren inguruan bazkaltzera. Baina hori horrela izanik, asko estimatzen dut mendian txangoa bakarrik egitea, edo musika klasikoa bakarrik entzutea. Eta bada beste gauza bat asko egiten dudana: atsedena hartzen dut ezer egin gabe egonda. Eseri eta denbora pasatzen utzi. Solitarioak egiten ditut kartekin.
G.- Solitarioak, zer gauza arraroa...
E.- Asko lasaitzen nau joko horrek burua kargatuta daukadanean.
G.- Musika kontzertuetara joaten zara?
E.- Ez oso maiz, baina ahal dudanean bai.
G.- Oso gazterik atera zinen herritik...
E.- Denbora dezente egin dut herritik kanpo, nahiz beti lotura oso handia izan dudan. Arrasatera bidali ninduten ikastera, hamar urte nituela. Arrasaten apaiza zen osabarengana, Jose Luis Iñarrarengana bidali ninduten. Arrasaten 18 urte bitartean egon nintzen elektrizitateko maestria ikasten. Osaba apaizarekin oso esperientzia polita bizi nuen, beti oso irekia izan zelako nirekin. Gogoan dut Arrasateko mugimenduaren eragile nagusietako izan zen Arizmendiarreta gu bizi ginen etxe berean bizi zela.
G.- Arrasatetik Frantziara...
E.- Ikasitakoa praktikan jarri nahi nuen eta, bide batez, mundua ezagutu. Arrasatekoa utzi eta berehala abiatu nintzen Frantziara. Hainbat herri eta enpresatan egin nuen lana. Asko ikasi nuen: lanbidea, frantses hizkuntza, autonomia bizitzan, beste kultura bat, bizitzeko beste modu bat... Oso interesgarria...
G.- Zer dela eta erretzen duzu pipa?
E.- Arrasaten osabarekin bizi nintzela ohitu nintzen tabakora. Beti gustatu izan zait tabakoa erretzea, berdin izan zait zigarrotxoa, purua... edozer. Baina kalterako den kontu horrekin pentsatu nuen pipa erreta gutxiago erreko nuela eta horrela hasi nintzen.
G.- Noiztik erretzen duzu pipa?
E.- Udaletxean sartu eta gutxira hasi nintzen. Duela 12 bat urte.
G.- Ez al du pipak intelektual edo noble itxura ematen?
E.- Badu horrelako ukitu bat, baina nik ez dut horregatik erretzen, gutxiago erretzeagatik baizik. Pipa itzali eta piztu ibiltzen zara eta erdia erretzen da. Gainera estrategikoa da pipa, segun eta norekin bildu behar duzun. Zurekin bilduta dagoena despistatu egin dezakezu hizketaldiaren erdian pipa garbitzen, betetzen eta erretzen hasten zarenean. Beste alde batetik, giroa lasaitzeko ere balio dezake zenbaitetan.
G.- Bukatzeko, ba al daukazu ezer oiartzuarrei esateko?
E.- Eskertza bat eta eskaera bat.
G.- Has gaitezen eskertzarekin...
E.- Oso harro nagoela haien alkate izateko eman didaten aukeragatik, beti izan dutelako oso harrera ona nirekin...
G.- Eta eskaera?
E.- Segi dezatela lanean Oiartzunek abertzale eta euskaltzale iraun dezan.
G.- Eta oiartzuarrak ez garenoi, zer daukazu esateko?
E.- Etor zaitezela Oiartzunera, bailara interesgarria da ezagutzeko, naturaz gozatzeko. Jende jatorra aurkituko dute hemen, lagunkoia.
